Het betreft een gemeente "Gaditano" uit Cadiz dat ligt aan de kant van de Atlantische Oceaan en terug gaat naar de tijd van de Feniciërs die in hun tijd al de eerste installaties van gezoute vis bouwden en verkochten. Een oude viscultuur dat vandaag de dag nog steeds voortleeft. Ook is hun land bezet geweest door de de cartaginezen, de romeinen, de visigoten, de moslims, de byzantijnen, de vandalen en de christenen, allen legten een stempel op deze plaats die in enkele gevallen vandaag de dag nog te zien zijn.

De geschiedenis van het land waar Conil de la Frontera ligt dateert van ongeveer de prehistorie maar het werd niet eerder dan ongeveer 1.200 jaar voor Christus opgericht door de Feniciërs.
Van de Feniciërs kunnen wij vooral benadrukken dat zij de eersten waren die in de rode tonijn "Almadrabas" de locale economie op dreef brachten, de kostwinning van de plaatselijke bevolking. Na de Feniciërs kwam het Carthaagse Rijk die de infrastructuur handhaafde en verder het tonijnvissen verder ontwikkelde door plaatsen te fabriceren voor het doorzouten van de vis. Vervolgens kwamen de Romeinen naar de streek en stad maakte een geweldige stap vooruit omdat het een belangrijk knooppunt werd voor de kruistochten van het Romeinse Imperium daar het deel uitmaakte van de Vía Heráclea en Málaga met Cádiz verbond om de tempel van Hercules en Santi Petri over te brengen. De Garum (latijns voor vissaus) het er veel mee te maken omdat het hier opgevangen werd en het in Rome één van de lekkernijen van de keizers was.
Aan het begin van onze era, begon het Romeinse Rijk zijn afdaling en Conil viel zoals velen andere plaatsen. Een situatie waar de Vandalen, de Visigoten en het Byzantijnse Rijk flink misbruik van maakte.

In 711 kwamen de moslims in Conil aan, net zoals in vele andere plaatsen een de kuststrook. De moslimse colonisatie duurde 5 eeuwen lang, in concreet tot het jaar 1265, het jaar van de herovering van de gemeente en het jaar dat Conil zijn achternaam "De la Frontera" krijgt, net als plaatsten in de omgeving zoals Vejer, Chiclana, Arcos of Jerez, gemeenten die net als Conil de naam "De la Frontera" geërft hebben.
Op verzoek van Koning Ferdinand IV werd Alonso Perez de Guzman de eerste man die over de stad regeerde. In deze nieuwe era werd de toren Torre de Guzman gebouwd om de stad tegen eventuele invasies te verdedigen. Zo begon Conil zijn weg als een gemeente "Gaditano" met een economie voornamelijk gebaseerd op de vishandel. In het algemeen rode tonijn.

In 1456, bezocht Koning Hendrik IV Conil de la Frontera evenals zijn voorgangers Sancho IV, Ferdinand IV of Peter I van Castilië. In eeuw XVI ondergaat de stad een kleine crisis, ontstaan door de gevechten tussen de de nobiliarias "Guzmanes" en "Los Ponces de Leon", twee rijke families die door hun oprel negatieve invloed uitoefende op de fabricatie van gezoute vis.

Gedurende eeuwen interne geruzie, ziektes, gevechten en kleine crisis periodes werd Conil de la Frontera in eeuw XVII het middelpunt van de economie van de streek. Het gebied ging van 1.800 inwoners in eeuw XVI tot 2.700 inwoners in eeuw XVII. Een erg belangrijke groei. Het werd de economische motor van de het gehele Atlantische gebied in de Provincie Cadiz. Het ging zo goed dat zelfs toen de fabricage van gezouten vis een kleine crisis doorging, Conil zich economisch in stand kon houden door uit te wijken naar andere sectoren zoals de agricultuur en veehandel en op deze manier zich te weten handhaven. Een groeiende handel ondanks de ruzies tussen de grootgrondbezitters en andere clans die een van zijn consequensies in het creëren van de "Sïndico Personero", een soort verdediging voor het dorp dat dankzij deze creatie de gemeentes strijd konden leveren aan de grootgrondbezitters. In de eeuw XVIII telde Conil de la Frontera met bijna 5.000 inwoners.

Begin eeuw XX was Conil een goed gestabiliseerde stad met een economie voornamelijk gebaseerd op de agricultuur, vis en veehandel. Desalnietermin begon Conil de nieuwe eeuw met veel spanning in de vakbond- en de arbeidersvereniging. Een kleine crisis evenals de sociale onenigheid die conflicten bezorgen aan het begin van dit jaar.

In de loop der jaren, voornamelijk gedurende de jaren 60 begint Conil te groeien op het toeristische vlak. Er waren maar weinig maar werden er wel steeds meer. Hele families uit Seville die naar de kuststrook afreizden om van het strand en de zomerse rust te genieten. Tot vandaag de dag is Conil een nationale en internationale aanrader op het toeristische vlak en deze erkenning deelt met andere toeristische gemeentes in de Provincie van Cadiz zoals Chiclana of Tarifa.

Vandaag de dag straalt de stad Conil in zijn straten moslimse alure en sfeer van typische andalusische dorpjes met zijn witte lage huisjes en enge steegjes uit. Een aanzicht dat de stad al eeuwenlang handhaaft, al vanaf toen Sancho IV de castiliaanse herpopulatie van Conil in 1288 invoer.

De economie van Conil rekent vandaag de dag voornamelijk op de toerisenmarkt en de faciliteiten die ze aan te bieden hebben. Maar niet te vergeten dat de sectoren agricultuur, vis en veehandel nog steeds een zeer belangrijke rol spelen. 50% van het grond van de gemeente gaat naar het cultiveren en meer dan 500 families leven van de handel in vis.